homepage foto's op flickr voorbereiding tips gastenboek
    begin reisverhaal vorige pagina volgende pagina

 

11 augustus 2009                           26˚C overwegend zonnig 

We hebben geen trek in een groot ontbijt, doen alleen koffie met wat erbij. Op het gemakje bereiden we ons voor op de wandeling, we willen zo tegen 11:00 uur vertrekken. Het is 14 km naar het andere eind van Waterton Lake, we hebben kaartjes voor de boot terug van half zes. En 6Ĺ uur is ruim voldoende om dat te halen. Bij Subway halen we de lunch. We lopen vanaf de lodge, hebben geen auto nodig. Het eerste stuk langs het meer en de camping is al prachtig. Er staat een stevige wind, zie de witte koppen op de golven:

 Waterton Lake

Waterton Lake

 

We lopen naar het startpunt van de wandeling naar Bertha Lake, dat is tevens de start van onze wandeling vandaag. Het eerste stuk gaat omhoog, maar is niet echt zwaar. Na 1.5 km gaat het pad naar Bertha Lake rechtsaf de bergen in, maar wij blijven het meer volgen en komen rond twaalf uur aan bij Bertha Bay. Hier kun je kamperen, er ligt een mooi strandje met allemaal platte kiezelstenen. We gaan op een boomstam zitten en genieten in het zonnetje.

Waterton Lakeshore

Bertha Bay

 

We gaan verder, en na nog wat kleine stijgingen arriveren we om half twee bij de grens. Hier geen grenscontrole of zo, alleen een tweetal grenspalen op de 49ste breedtegraad. Ook hier is de grens weer een kale strook tussen de bossen en over bergen. Er staat een blauw bord "Welcome to the United States", en dat iedereen zich moet melden bij het Goat Haunt Ranger Station voor douane-inspectie. Nou, we zien wel hoe dat straks uitpakt, we weten nu al dat we eigenlijk de grens niet over mogen, omdat we dat niet tevoren hebben geregeld. Je kan bij Goat Haunt geen toelatingsformulier invullen en een ogenscan + vingerafdrukken laten maken, daar is geen apparatuur voor. We hopen dat onze kaartjes voor de boot terug naar Canada voldoende aantonen dat we direct de USA verlaten. Benieuwd hoe dat straks gaat...

 USA-border

   

 USA-border

 

  grenspaal op de kale strook tussen Canada en USA
wandelend over de grens    

 

We gaan op de grens 's lekker bijkomen. Er ligt een vlonder waarop we kunnen zitten, het water is te koud om continu je voeten in te houden, eventjes erin is lekker verfrissend. Hier eten we ook onze lunch. We zien een rondvaartboot, ze zwaaien naar ons. We horen uit de speakers: "Here we are at the border. The two persons sitting on the platform don't belong to border patrol; probably they're hikers." Haha, yes, yes, klopt allemaal. Zal best vreemd gezicht zijn om vanaf de boot opeens wat leven te zien tussen al dat bos aan de kust. Het wandelpad is vanaf de boot onzichtbaar.

 even rusten

lunch op de vlonder

 

We gaan verder, zijn nu ongeveer op de helft. Het 2e deel door de USA is ronduit saai. Vrijwel onafgebroken lopen we door het bos, nauwelijks zicht op het meer en een veel slechter onderhouden pad, dichtbegroeide struiken tot over het pad. Er komen ons ook wandelaars tegemoet. Ze vragen of het Canadese deel hetzelfde is. Nee dus, dat is een veel mooiere wandeling. Om half vijf zijn we aan het andere eind van Waterton Lake en melden ons bij het 'ranger station'.

 Goat Haunt Ranger Station

Goat Haunt Ranger Station (USA)

 

Een ranger ziet ons aankomen en vraagt direct waar we vandaan komen en wil onze paspoorten zien. Die hebben we natuurlijk bij ons. We vertellen dat we uit Nederland komen en straks met de boot terugvaren naar Waterton en Canada. Nou, dat mag dus allemaal niet, maar dat wisten we al. Ik vertel dat we gister zijn aangekomen in Canada na 10 dagen USA, dat kan ie ook zien in onze paspoorten. We hadden onze groene kaarten in de paspoorten moeten laten zitten, vertelt ie, dan had hij ze nu kunnen verwijderen. Ja, achteraf is dat makkelijk. De rangers zijn met z'n tweeŽn en zijn best vriendelijk. We krijgen een stempel van deze controlepost (natuurlijk met een geit) en ze vertellen dat ze zelf straks ook de boot terugnemen. We mogen gewoon door. We hebben driekwartier tot de boot komt, kijken wat rond en rusten uit. Mooi hier zeg met zicht op Waterton Lake richting Canada.

 Waterton Lake (Goat Haunt)

Waterton Lake (vanaf Goat Haunt)

 

De boot arriveert om vijf uur en zit goed vol. Je mag hier wel naar toe varen en dan een half uurtje rondlopen. Om half zes stapt iedereen op de boot richting Waterton, inclusief de Amerikaanse rangers. Om zes uur staan we weer in Waterton, leuk tochtje. Lekker douchen, we eten schuin tegenover onze lodge bij Trapper Mountain Grill, prima eettent. De beste tijd om beren te spoten is na het eten, zo tussen 20:00 en 21:00, en de Red Rock Parkway te rijden. Dat doen we dus weer, en het is al snel raak: een zwarte beer loopt rustig te eten, komt onze richting uit, steekt vlak achter auto de weg over en eet op z'n gemakje van de bessen. We rijden verder en zien achter ons een zwarte beer de weg oversteken. Aan het eind van de weg zien we weer een zwarte beer, die volgt een greppel. Ook als we weer bijna bij de lodge zijn, zien we vlak voor Waterton nog een zwarte beer, het is dan al bijna donker. Mooie avond om beren te spotten.

 

 grizzly

     

 grizzly (Waterton NP)

 
  een zwarte beer komt ons tegemoet...       ...en eet vlakbij van rode bessen  

 

      vorige pagina volgende pagina